Wykrycie sygnałów alarmowych i pierwsze kroki
Najcięższe było otwarte przyznanie się przed własną osobą, że coś jest złego. Sygnały występowały stopniowo. Na początku grałem regularniej, potem bardziej długotrwale. Ice Fishing Live Slot, z mechaniką „na żywo” i atmosferą oczekiwania, potrafił zająć kilka godzin bez najmniejszego ostrzeżenia. Zakładałem biegłą sesję, a kończyłem grę znacznie po północy. Zaniepokojenie wzbudziło mnie też śledzenie depozytów. Sumy nie były przytłaczające, ale widziałem alarmującą tendencję rosnącą i wewnętrzny przymus, żeby „dograć” straty. Chwilą zwrotnym była sytuacja, gdy odwołałem spotkanie ze znajomymi, żeby móc kontynuować grę. Wtedy zrozumiałem do mnie, że gra zaprzestała być elementem dodatkowym. Poczęła wypierać inne, istotne części mojego życia. Mój pierwszy krok nie był radykalny. Nie odinstalowałem aplikacji. W przeciwieństwie do tego rozpocząłem dziennik. Notowałem każdą sesję: jej długość, motyw (czy to znudzenie, napięcie, czy typowa chęć rozrywki), kwotę oraz to, co czułem przed i po. Ten prosty zabieg dostarczył mi konkretne dane i pokazał skalę problemu.