Η ιδέα της «ενέργειας» είναι το κέντρο αυτής της προσέγγισης. Αντί να βλέπουμε μόνο τον χρόνο ως πόρο, παραδεχόμαστε ότι η διαθέσιμη ενέργεια (σωματική και νοητική) έχει κορυφές και χαμηλά. Έτσι, σχεδιάζουμε δραστηριότητες υψηλής συγκέντρωσης, είτε αφορά για έντονη προπόνηση είτε για στρατηγικό παιχνίδι, για τις ώρες που το άτομο είναι συνήθως στην καλύτερη φόρμα του. Οι περιόδους χαμηλότερης ενέργειας τις καλύπτουμε με πιο παθητικές ή δημιουργικές δραστηριότητες. Το πραγματικό κατόρθωμα είναι να δημιουργήσεις μια ρουτίνα που λαμβάνει υπόψη και τις δύο ανάγκες, χωρίς να σου δίνει αίσθηση στέρησης ή ενοχής. Για παράδειγμα, το να ξέρεις ότι υπάρχει ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα για να απολαύσεις μια δραστηριότητα όπως το Gates of Olympus, μπορεί να κάνει την ώρα της προπόνησης πιο συγκεντρωμένη. Δεν υπάρχει η συνεχής ανησυχία ή η ανυπομονησία για την «ανταμοιβή». Αυτή η διακριτή γραμμή ανάμεσα σε πειθαρχία και αναψυχή αποτρέπει την μπέρδεμα των ρόλων. Οδηγεί σε μεγαλύτερη ικανοποίηση και από τις δύο πλευρές.