Εξετάζοντας τα ηχητικά στρώματα, παρατηρώ ότι η συνδεσιμότητα του ήχου με τα οπτικά ερεθίσματα συμμορφώνεται σε ένα χρονισμό ακριβείας. Τα ατμοσφαιρικά ηχητικά εφέ του νερού και η δυναμική μουσική κατά τη διάρκεια των μπόνους δεν είναι τυχαία. Τα νέα πρότυπα καταγράφουν την καθυστέρηση ήχου σε χιλιοστά του δευτερολέπτου, διασφαλίζοντας ότι η αισθητηριακή εμπειρία μένει καθηλωτική χωρίς τεχνικά ελαττώματα που αποσπούν την προσοχή.